Güz mü çağırıyor ? // Is autumn calling?

***

Zaafın varsa eğer 

Muzaffer gibi karşısında durmaya

Hislerinin, 

Ya da hislerimizin, 

İzin verirse hatıralar.  

O kalbimin kıyılarına çarpmış 

Ve darmadağın olmuş saçlarını

Anmak ister

Sol mememin altındaki cevahir. 

‎

Eee tabi bi de

Güz yaklaşıyor dimi.

Eğer öyleyse 

Ben de sana seslenebilir miyim,

Ömür hanım?

“Yağmur yağıyor Ömür hanım…gökten değil, yüreğimin 

boşluğundan ömrümün ıssız toprağına…Ve ben sonsuz 

bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gi-

diyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar ka-

tından?”

‎

 *** ‎

‎

If you have a frailty,

To stand like a victor before

Your feelings,

Or our feelings,

if memory grants permission.

‎

Your hair  

-Crashed against the shores of my heart,

got it in a mess, undone, in shambles- 

 is what the hidden jewel

beneath my left breast longs to remember.

‎

Well… of course,

Autumn is approaching, isn’t it?

If so,

May I call out to you,

Lady Ömür? 

“Rain is falling, Lady Ömür… not from the sky,

but from the emptiness of my heart onto the desolate soil of my life…

And I am melting away like a tiny, faint point

across an endless plain.

If I were to call out, who would hear my voice

from the layer of loneliness?”

***